• «احساس خطر میکنم!»
    «احساس خطر میکنم!»

    «حرکت جامعه باید به سمت آن تعالی و آن ارزشها، حرکت به سمت بالا باشد؛ حرکت مثبت باشد. این حرکتهای به سمت پائین، همان بیماریهائی است که برای نظام اسلامی ممکن است پیش بیاید؛ و این خطر برای نظام اسلامی است؛ مردم باید بیدار باشند.» مقام معظم رهبری ۱۳۸۸/۰۶/۲۰

  •                                                                            واجب همیشگی
    واجب همیشگی
  • «حوزه‌ی علمیه انقلابی»
    «حوزه‌ی علمیه انقلابی»

     «اگر بخواهیم نظام اسلامی همچنان «اسلامی و انقلابی» بماند باید حوزه‌ی علمیه «انقلابی» بماند؛ زیرا اگر حوزه‌ی علمیه انقلابی نماند، نظام در خطر «انحراف از انقلاب» قرار خواهد گرفت.» حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار اعضای مجمع نمایندگان طلاب و فضلای حوزه علمیه قم - ۱۳۹۴/۱۲/۲۵

  • (مقام معظم رهبری ۱۳۸۰/۰۲/۲۸)
    (مقام معظم رهبری ۱۳۸۰/۰۲/۲۸)

    پیامبر اکرم این هدف را دنبال میکرد که هرجا زمینه مساعد بود، بذر اندیشه و عقیده را بپاشد؛ با این امید که در زمان مساعد، این بذر سبز خواهد شد. هدف این بود که پیام آزادی و بیداری و خوشبختی انسان به همه دلها برسد.

  • اقتصاد مقاومتی یعنی مقاوم‌سازی و محکم‌سازی پایه‌های اقتصاد کشور.
    اقتصاد مقاومتی یعنی مقاوم‌سازی و محکم‌سازی پایه‌های اقتصاد کشور.

    نقطه‌ى کانونى اقتصاد مقاومتى عبارت است از درون‌زایى در کنار برون‌گرایى. درون‌زایى به معناى انزواطلبى تعبیر نشود؛ درون‌زایى با نگاه به بیرون و با گرایش به بیرون جامعه امّا تکیه به توانایى درونى و به ظرفیّت درونى.

    (بیانات رهبری- 1393/01/06)

  • نجات فلسطین با دریوزگی از سازمان ملل یا از قدرتهای مسلّط و به طریق اولی از رژیم غاصب به دست نمی‌آید، راه نجات فقط ایستادگی و مقاومت است. (مقام معظم رهبری1387/12/14 )
    نجات فلسطین با دریوزگی از سازمان ملل یا از قدرتهای مسلّط و به طریق اولی از رژیم غاصب به دست نمی‌آید، راه نجات فقط ایستادگی و مقاومت است. (مقام معظم رهبری1387/12/14 )
  • اراده الهی بالاتر از همه‌ی خواست‌ها
    اراده الهی بالاتر از همه‌ی خواست‌ها

    «قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ» (ال عمران‏26)

  • اصول هفتگانه امام خمینی| اسلام ناب
    اصول هفتگانه امام خمینی| اسلام ناب
  • اللهم عجل لولیک الفرج
    اللهم عجل لولیک الفرج
  • السلام علیک یا ثارالله وابن ثاره
    السلام علیک یا ثارالله وابن ثاره

 c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_ashrafigari.jpgبرخورد با غارتگران بيت المال؛

رسول خدا(ص) فرمود: «إذا وُسِّدَ الاَمرُ الي غَيرِ اَهلِهِ فانتَظِرالسَّاعَة: آنگاه که کار به دست نااهل سپرده شود، منتظر قيامت و هلاکت باشيد.».

« فَليسَت تصْلح الرّعية الابِصَلاح الولاة وَ لاتَصْلح الولاة الابِاستقامة الرَّعية: پس مردم صالح نمي شوند مگر به اصلاح زمامداران،و زمامداران صالح نمي شوند مگر با استقامت مردم» (خطبه 216 اميرالمومنين(ع)

اين هشدارهاي پيامبر گرامی اسلام(صل الله علیه و آله) و اميرالمومنين(علیه السلام) براي هدايت جامعه اسلامي و برقراري عدالت، انگار نياز امروز جامعه ماست.

اگر جلوي دست اندازي به اموال عمومي و غارتگري بيت المال توسط برخي مديراني که مستي اشرافيگري وجود آنها را فرا گرفته، گرفته نشود، حسب تذکرات رهبر معظم انقلاب که بر گرفته از اين هشدارهاست، فرهنگ جاهليتِ اشرافيگري به جامعه سرريز خواهد کرد و کشور را در معرض تهديد قرار خواهد داد.

اما آنچه که مي تواند جلوي اين تهديد را بگيرد، براساس فرمايش مولاعلي(علیه السلام) مطالبه مردم و افکارعمومي از مسئولان براي پيگيري و برخورد قاطع با غاصبان اموال عمومي و ثروت هاي بادآورده از جمله حقوق هاي نجومي، و مقاومت مردم بر اين مطالبه خود است. 
بعد از رحلت پيامبر اکرم(صل الله علیه و اله) بسياري از کارگزاران حکومت از ميان افراد فاقد صلاحيت انتخاب شدند و اشرافي گري اولويت کارگزاران و مسئولان دولتي و سرمنشا همه فسادها و انحرافات بعدي شد. جامعه اسلامي ربع قرن بعداز رسول اكرم (صل الله علیه و اله)، بويژه در دوران خليفه سوم اموي، از نابسامانيهاي اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي بسياري رنج مي برد.

کار بدان جا رسيد که خويشاونداني که نه تنها فاقد صلاحيت که بدسابقه ترين اشخاص بودند، مقام و منزلت يافتند و بيت المال مسلمانان در اختيار شان قرار گرفت؛ تا جايي که «وليد بن عقبه» که خداوند به صراحت او را فاسق و تبهکار خوانده بود (شرح نزول آيه 6 حجرات)، به فرمانداري کوفه گماشته شد.

وقتي وليد در چپاول بيت المال کار را به اوج رساند، حضرت علي(علیه السلام) خطاب به خليفه وقت فرياد برآورد: « او را برکنار و مجازات کن و ديگر مسئوليت به او نسپار».


c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_ashrafigari5.jpgموضوع ديگري که باعث خشم مردم شد، مسئله بذل و بخشش هاي فراوان از بيت المال مسلمين بود؛ از جمله 300 هزار درهم، به اضافه شترهايي که به عنوان زکات جمع آوري شده بود، به اضافه زميني که حضرت پيامبر(صل الله علیه و آله) وقف مسلمانان کرده بود، به حارث بن حکم ؛ 32 ميليون و 200 هزار درهم به طلحه؛ 56 ميليون و 800 هزار درهم به زبير و ... 
در چنين شرايطي که فساد و حيف و ميل بيت المال به اوج خود رسيده بود، حضرت علي (عليه السّلام) بعد از بيست و پنج سال خانه نشيني، به اصرار مردم و به علت به ستوه آمدن آنها از فساد موجود و روي آوردن عده اي به سنت هاي جاهلي گذشته، حکومت را پذيرفت و در اولين اقدام کارگزاران فاسد و نالايق را از کار برکنار کرد و اموال غارت شده بيت المال را بازگرداند و فرمود؛ «بدانيد هر زميني و هر ثروتي را که از اموال خداوند به کسي بخشيده شده به بيت المال باز مي گردد؛ حتي اگر مهريه زنان تان شده باشد و به هيچ کس امتياز ويژه اي نخواهم داد و آنان که از طريق غصب اموال عمومي صاحب ثروت بادآورده شده اند، علي همه آنها را به بيت المال باز خواهد گرداند». (خطبه شقشقيه)
سخنان حضرت علي(علیه السلام) براي کساني که به استفاده بي حد و حساب از بيت المال عادت کرده بودند، بسيار سنگين بود، ولي تصور مي کردند اين سخنان شعاري بيش نيست.

اما در روز سوم خلافت، هنگام پرداخت حقوق مردم، حضرت علي (عليه السّلام) به «عبيد اللّه بن ابي رافع» فرمود: «اول به مهاجران و سپس به انصار و به همه به طور مساوي سه دينار بپرداز!».  

وقتي حضرت علي (علیه السلام) در تقسيم بيت المال بدون توجه به ويژه خواري هاي گذشته مو را از ماست کشيد، صداي اعتراض زياده خواهان قوم بلند شد، اما آن حضرت خطاب به آنها تاکيد کرد:«به خدا سوگند، اگر بمانم و سالم باشم، با قاطعيت به اين روش ادامه خواهم داد.»

 

c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_ashrafigari4.jpgهنگامي که گزارش فساد و اختلاس 30 هزار درهمي «منذر بن جارود عبدي» يکي از کارگزاران آن حضرت به ايشان رسيد، او را عزل کرد، سي هزار درهم را پس گرفت و به او نوشت « شايستگي اين را نداري که در جمع آوري بيت المال به تو اعتماد شود» (نهج البلاغه - نامه 71)

آن بزرگوار در فرماني به مالك اشتر مي فرمايد: «ثمّ تفقّد اعمالهم و ابْعَثِ العيونَ ...- با فرستادن ماموران مخفي مواظب كارگزاران خود باش، چنانچه يكي از آنان، دست به خيانتي زد، بدون تاخير، خيانتكار را كيفر ده، آنگاه وي را در مقام خواري و مذلت بنشان و داغ خيانت بر پيشاني او بگذار و طوق رسوايي بر گردنش بيفكن!».

نامه هاي فراواني از حضرت علي(علیه السلام) در نهج البلاغه وجود دارد که در آنها به کارگزارانش که در معرض اتهام حيف و ميل بيت المال بودند، نوشته: « تو در نزد من خوار و زبون و کم ارزش و بي مقدار خواهي شد.» (نامه 43) و «چنان بر تو سخت مي گيرم که در زندگي حقير و ضعيف شوي » (نامه 20)

ماجراي گذاشتن آتش گداخته در دست برادرش عقيل براي درخواست اندکي ناچيز از بيت المال، بيش از حقش، و ماجراي برخورد با علي ابن رافع که گردن بندي از بيت المال به دخترش به امانت داده بود، نياز به توضيح ندارد.

 

يكي از بدعتهايي که حضرت علي(علیه السلام) با آن به مبارزه برخاست، مصلحت انديشي در برابر احكام خدا بود. مرحوم شرف الدين در كتاب «اجتهاد در مقابل نص»، مصاديق فراواني را ذکر كرده که چگونه برخي از اصحاب و خلفا، براساس تشخيص خود تحت عنوان مصلحت گرايي بر مدار اشرافيگري عمل مي كردند.

قاطعيت امام علي (علیه السلام) موجب شد برخي سياست مداران از جمله «مغيرة بن شعبه» نگران مصلحتِ نظام و حکومتِ علي و راي و بيعت سران و متنفذان جامعه شوند. آنان به حضرت علي(علیه السلام) پيشنهاد دادند برخي کارگزاران فاسد از جمله «معاوية» و «عبد اللّه بن عامر» را برکنار نکن تا آنها بيعت کنند. اما امام با چهره اي برآشفته از اين پيشنهاد، بر سر آنها فرياد زد: «به خدا سوگند، ساعتي هم آنها را مسئوليت نمي دهم و با اين پيشنهاد در دينم نيرنگ وارد مکنيد و در کارم پستي روا مداريد».

 

c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_ashrafigari1.jpgدوران حكومت چهار سال و نه ماهِ حضرت اميرالمومنين (علیه السلام) دوران مبارزه با فرهنگ اشرافيگري جاهليت بود که بعد از رحلت پيامبر اسلام (صل الله و علیه و آله) دوباره به جامعه برگشته بود.

حضرت امام علي (علیه السلام) با تمام وجود و بدون ملاحظهِ روشهاي معمول گذشته، با قاطعيت و صراحت، جلوي تمام غارتگران بيت المال ايستاد و عدالت را تحقق بخشيد، هر چند خود شهيد عدالت شد. اما آن حضرت در اين مبارزه اهل زد و بندهاي سياسي- اقتصادي پشت پرده نبود «وَ لاتُخالِطوُني بِالمُصانِعَة - با من با ساخت و پاخت و تباني معاشرت نكنيد» ( خطبه 216) 

حال آيا اگر دولت و ديگر قوا با مديران متخلف براساس سيره و روش مولاعلي(ع) برخورد مي کردند ، هيچ وزير و مديري به خود جرات مي داد كه حقوق هاي نجومي پرداخت و يا دريافت كند؟

 

يكي از مسايل و موضوعات مهم در مبارزه با فساد و غارت بيت المال و در شرايط کنوني برخورد با حقوق هاي نجومي از نگاه مولاعلي بن ابیطالب(علیه السلام) اين است که مبارزه با فساد و حقوق هاي نجومي «دستان پاک» ميخواهد و کساني که حتي شائبه رانت خوري و دريافت پاداشهاي نجومي را داشته باشند، نمي توانند مسئول چنين امر مهمي شوند، چه برسد که اسناد فساد آنها فاش شده باشد!.

علي(ع) در اين خصوص تاکيد ميکند :«لايُقيم امرُ الله إلاّ مَن لايُصانِع...- امر خدا را هرگز نمي تواند اقامه كند جز كسي كه اهل سازش و زد و بند با مفسدان و دشمنان نباشد».

وقتي دستان متوليان مبارزه با فساد ناپاک باشد، چنين دستان آلوده اي، کساني را که شکم هاي خود را از بيت المال پر کرده اند، «امانتدار بزرگ بيت المال» مي خوانند و مي گويند: «پرداخت هاي حقوق هاي نجومي براي مقابله با فسادهاي بيشتر، ضروري است و برخورد با حقوق هاي نجومي خود موجب فساد مي شود»!.

سبحان الله ! اين توجيهات تداعي کننده سخنان پدر معنوي اين جماعت اشرافي است که مي گفت براي ساختن يک سد، حيف و ميل صدها ميليون تومان و براي توسعه، له شدن مردم اشکالي ندارد!!!. 

 

اگر مي خواهيم دچار سرنوشت اشرافي گري بعد از رحلت پيامبر اکرم (صل الله و علیه و آله) نشويم، بايد هشدارهاي رهبر معظم انقلاب را جدي بگيريم، رهبر معظم انقلاب در سخنراني اخيرشان به مسئولان هشدار دادند:

« جلوي اين فسادها و اين زياده خواهي ها و زياده خوري ها و اين حقوقهاي گزاف را بگيريد، بايستي فراگير و دنبال شود، بايد رها نشود.جلوي اشرافي گري بايد گرفته بشود» (۱۳۹۵/۰۵/۱۱)

رهبر معظم انقلاب سال ها قبل از اين نيز به پدران معنوي اين قوم اشرافي هشدار داده بودند: «مگر مردم کورند؟. آقايان! مگر مردم نمي بينند که ما چگونه زندگي مي کنيم؟ نمي شود ما در زندگي مادّي مثل حيوان بچريم و بغلتيم ... مثل اشراف عروسي بگيريم، مثل اشراف خانه درست کنيم! ...از آيه شريفه «و اذا اردنا ان نهلک قرية امرنا مترفيها ففسقوا فيها» بترسيم. اندازه نگه داريد. اينها ما را از مردم دور ميکند. مردم رودربايستي ندارند؛ خدا هم با کسي رودربايستي ندارد» (۲۳ مرداد ۱۳۷۰)

نویسنده: دکتر محمد حسين محترم
روزنامه كيهان، شماره 21409 به تاريخ 1395/5/17

 

c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_ashrafigari2.pngرهبر معظم انقلاب، همچنین در سالهای دور پیش از این، در اولین دیدار خود با اعضاء هییت دولت هشتم؛ نسبت به رواج پدیده شوم اشرافیگری که با روی کار آمدن دولت سازندگی بنا نهاده شده بود، مطالب بسیار مهمی را بیات فرمودند که بخشهایی از آن مورد اشاره قرار میگیرد: ( ۱۳۸۰/۰۶/۰۵)

«عزیزان من! این نکته را در این‌جا بگویم: از جمله چیزهایی که روند حرکت به سمت عدالت را در جامعه کُند میکند، نمود اشرافی‌گری در مسؤولان بالای کشور است؛ از این اجتناب کنید.

اشرافی‌گری دو عیب دارد؛ عیب دومش از عیب اوّلش بزرگتر است. عیب اوّلِ اشرافی‌گری، اسراف است - اشرافیگرىِ حلال را میگوییم؛ یعنی آن چیزی که پولش از راه حلال و بحق به دست آمده - اما عیب دوم بدتر است و آن این است که فرهنگ‌سازی میکند؛ یعنی چیزی برای مسابقه دادن همه درست میکند. البته در این زمینه مسؤولان درجه یک بسیار نقش دارند؛ تلویزیون بسیار نقش دارد؛ منش من و شما هم بسیار نقش دارد.

من یک وقت شنیدم که یکی از وزرای معادن - نمیگویم در چه سالی - انواع و اقسام سنگهای گرانقیمتی را که ما در کشور داریم، آورده و در وزارتخانه‌اش کار کرده است! من در این‌جا او را خواستم و به او گفتم: شما چرا این کار را کردی؟ گفت: وقتی مسافران خارجی به وزارتخانه میآیند، این سنگها جلوِ چشمشان قرار گیرد و مشتری پیدا شود! شما را به خدا، این منطق، قابل قبول است!؟

ما این همه خرج کنیم و سنگهای وزارتخانه را - که دارد یا ندارد - جمع کنیم و سنگ جدید نصب کنیم، برای این‌که مشتری پیدا کنیم! شما میتوانید در سالن اصلی وزارتخانه خود چارچوب بزرگی را به طول پنج و عرض سه متر درست کنید و انواع و اقسام سنگهایتان را به شکل بسیار بدیع و زیبا در آن‌جا بچینید - کسانی هستند که کارشان همین چیدنهاست - بعد هر میهمانی آمد، به عنوان ادای احترام، او را به آن‌جا ببرید تا سنگها را تماشا کند؛ هم تماشاست، هم مشترییابی؛ این‌که بهتر است. بهانه برای تجمّل‌سازی، واقعاً مناسب نیست.

به نظر من زرق و برق در زندگی شما وقتی به بیرون منعکس شود، آن اشکال دوم را دارد: فرهنگ میسازد و یک عدّه نوکیسه و تازه به دوران رسیده را به خرجها و تجمّل‌بازىِ زیادی تشویق میکند. بعد هم میبینند رؤسای نظام هستند؛ همه به آن طرف حرکت میکنند؛ آن‌وقت از شما تندتر هم میروند؛ چون شما بالاخره ملاحظاتی دارید که بسیاری از آنها ندارند. البته من در این زمینه‌ها قبلاً سفارشهایی به عزیزان کرده‌ام.

در همین چند ماه قبل دو گزارش جداگانه از بوشهر و اصفهان به من رسید که به معنای حقیقىِ کلمه خواب را از چشم من ربود؛ هر دو هم مربوط به دستگاههای دولتی بود. گزارش اصفهان مربوط به محل سدّ است؛ مظهر فاصله و درّه بین وضع زندگی قشرهای فقیر و قشرهای دولتی. در آن‌جا خانه‌ها و ویلاهایی ساخته‌اند - البته بخش خصوصی هم هست، اما دولت هم در آن‌جا از این کارها کرده است - کنارشان هم مردم زندگی عادی ای ندارند؛ نان ندارند که شکمشان را سیر کنند؛ دروازه هم گذاشته‌اند که کسی حق ندارد از آن‌جا عبور کند و به آن طرف برود!

در یکی از جزایر بوشهر هم همین اتفاق افتاده و مربوط به یک بخش دولتی است. اینها اصلاً قابل قبول نیست. بنده خبر نداشتم؛ اما اگر اطلاع داشتم که میخواهند چنین جایی را در اصفهان و یا بوشهر بسازند، با این‌که بنا ندارم در کار اجرایی دخالت کنم، قطعاً به آن استاندار یا آن وزیر، کتباً و یا شفاهاً میگفتم شما حق نداری این کار را بکنی. به‌هرحال این کار را کرده‌اند؛ ساخته‌اند و تمام کرده‌اند. تأثیر این کارها خیلی بزرگ است.»

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

  درسهای زندگی
 

توصیه مقام معظم رهبری به جوانان در مورد اولویت انتخاب بین کار اجرایی و کار فرهنگی:

«کار اساسی عبارت است از هدایت»

   

مطالب جديد

مخاطب اول
شنبه, 22 مهر 1396
article thumbnailچند اقدام لازم که مسئولان در آستانه خیمه‌شب بازی جدید دولت آمریکا باید انجام دهند؛ مخاطب اول؛ در...
آفت مدیران غیرانقلابی
جمعه, 14 مهر 1396
article thumbnailنگاه طعمه ای یا مسئولانه ی مدیران، از منظر مقام معظم رهبری؛ « گفتمان انقلاب اسلامی: شرایط کنونی کشور به لحاظ این‌که...
article thumbnailرابطه قضا و قدر الهی و تفویض امور به اسباب و علل؛ اثر استاد شهید مرتضی مطهری (رحمة الله علیه) از پیغمبر...

Developed in conjunction with Ext-Joom.com