• «احساس خطر میکنم!»
    «احساس خطر میکنم!»

    «حرکت جامعه باید به سمت آن تعالی و آن ارزشها، حرکت به سمت بالا باشد؛ حرکت مثبت باشد. این حرکتهای به سمت پائین، همان بیماریهائی است که برای نظام اسلامی ممکن است پیش بیاید؛ و این خطر برای نظام اسلامی است؛ مردم باید بیدار باشند.» مقام معظم رهبری ۱۳۸۸/۰۶/۲۰

  • اللهم عجل لولیک الفرج
    اللهم عجل لولیک الفرج
  • اراده الهی بالاتر از همه‌ی خواست‌ها
    اراده الهی بالاتر از همه‌ی خواست‌ها

    «قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَديرٌ» (ال عمران‏26)

  • السلام علیک یا ثارالله وابن ثاره
    السلام علیک یا ثارالله وابن ثاره
  • اصول هفتگانه امام خمینی| اسلام ناب
    اصول هفتگانه امام خمینی| اسلام ناب
  • اقتصاد مقاومتی یعنی مقاوم‌سازی و محکم‌سازی پایه‌های اقتصاد کشور.
    اقتصاد مقاومتی یعنی مقاوم‌سازی و محکم‌سازی پایه‌های اقتصاد کشور.

    نقطه‌ى کانونى اقتصاد مقاومتى عبارت است از درون‌زایى در کنار برون‌گرایى. درون‌زایى به معناى انزواطلبى تعبیر نشود؛ درون‌زایى با نگاه به بیرون و با گرایش به بیرون جامعه امّا تکیه به توانایى درونى و به ظرفیّت درونى.

    (بیانات رهبری- 1393/01/06)

  • (مقام معظم رهبری ۱۳۸۰/۰۲/۲۸)
    (مقام معظم رهبری ۱۳۸۰/۰۲/۲۸)

    پیامبر اکرم این هدف را دنبال میکرد که هرجا زمینه مساعد بود، بذر اندیشه و عقیده را بپاشد؛ با این امید که در زمان مساعد، این بذر سبز خواهد شد. هدف این بود که پیام آزادی و بیداری و خوشبختی انسان به همه دلها برسد.

  • نجات فلسطین با دریوزگی از سازمان ملل یا از قدرتهای مسلّط و به طریق اولی از رژیم غاصب به دست نمی‌آید، راه نجات فقط ایستادگی و مقاومت است. (مقام معظم رهبری1387/12/14 )
    نجات فلسطین با دریوزگی از سازمان ملل یا از قدرتهای مسلّط و به طریق اولی از رژیم غاصب به دست نمی‌آید، راه نجات فقط ایستادگی و مقاومت است. (مقام معظم رهبری1387/12/14 )
  •                                                                            واجب همیشگی
    واجب همیشگی
  • «حوزه‌ی علمیه انقلابی»
    «حوزه‌ی علمیه انقلابی»

     «اگر بخواهیم نظام اسلامی همچنان «اسلامی و انقلابی» بماند باید حوزه‌ی علمیه «انقلابی» بماند؛ زیرا اگر حوزه‌ی علمیه انقلابی نماند، نظام در خطر «انحراف از انقلاب» قرار خواهد گرفت.» حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار اعضای مجمع نمایندگان طلاب و فضلای حوزه علمیه قم - ۱۳۹۴/۱۲/۲۵

c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_madar3.jpgاز زمره صفات ثبوتی و فعل خداوند «خالقیّت» و «ربوبیت» است. یعنی هم آفریدگار است و هم پروردگار. جریان این دو صفت الهی در مورد انسان به توسط پدر و مادر انجام می شود و این دو هستند که وسیله پیدایش او در حیات مادی و رشد و تربیت او بویژه در ایام کودکی اند.
خداوند عشق والدین و بخصوص مادر به فرزند را بویژه در دوران کودکی و نیاز او به آنان را به صورت غریزی در نهادشان قرار داده و مراقبت از او را به توصیه و دستور واگذار نفرموده است، زیرا تخلف از دستور و فرمان مولی به وفور ممکن است، ولی سرپیچی از حکم غریزه بسیار نادر و مشکل است و او با این تدبیر خود از تلف شدن و دور انداختن کودک به جهت رنج زیاد آن به وسیله والدین، جلوگیری و پیش گیری کرده است.
در صورتی که علاقه و توجه فرزند در دوران پس از کودکی به پدر و مادر به طور غریزی نیست و بیشتر به عواطف، تعهد و احساس مسؤولیت او بستگی دارد و بدین لحاظ در خصوص مراقبت والدین از کودک خردسال خود نیازی به دستور و تأکید نیست ولی در مورد احسان و رعایت احترام به پدر و مادر از سوی فرزند، فرمان و توصیه الهی است که می تواند فرزند را تا آخر عمر خود به پاسداشت حقوق والدین وادار کند.

و لذا خداوند متعال در آیات چندی از قرآن کریم، بر رعایت این حق و توجه دادن به مقام آنان تأکید ورزیده است؛ از جمله می فرماید: «وَ قَضى‏ رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِیَّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً كَریماً» (الاسراء23) خداوند حکم فرموده است جز او را نپرستید و به والدین خویش احسان روا دارید ...»
در این آیه کریمه، نیکی به پدر و مادر پس از فرمان به بندگی الهی آمده و والدین هم به صورت مطلق ذکر شده و به ایمان و اسلام مقیّد نشده است که این دو امر، خود بیانگر طبیعی بودن این حق و اهمیت بسیار بالای آن است.

در جای دیگر پس از تأکید بر رعایت این حق بخصوص به رنجی که مادر در رابطه با فرزند خود متحمل می شود تکیه کرده و آن را توجه داده و گوشزد می فرماید:
«وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ کُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّي إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْني‏ أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتي‏ أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلي‏ والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لي‏ في‏ ذُرِّيَّتي‏ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْکَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمينَ» (احقاف، آیه 15)؛ ما انسان را نسبت به والدینش به نیکی سفارش کردیم، مادرش او را با محنت و رنج حمل کرد و با مشقت و سختی به دنیا آورد و مدت بارداری و از شیرگرفتن او سی ماه است»
در این آیه کریمه به سه مورد از مهمترین کارهایی که مادر در رابطه با فرزند بر دوش می گیرد اشاره شده است: 1ـ مرحله حمل و بارداری؛  2ـ زایش و ولادت؛  3ـ حضانت و شیردهی.
این یادآوری خود نشانه عنایت ویژه خداوند متعال بر اهمیت بیشتر احسان به مادر است که بازتاب آن در روایات معصومان(علیهم السلام) منعکس شده است.(وسائل الشیعة، ابواب احکام الاولاد، ب94، ص209 ـ 207)

ویل دورانت می نویسد: «در نمایش بزرگ توالد، که محور حیات است، عمل نر حقیر است، او فقط سیاهی لشکر است. در بحران وضع حمل، مرد با دستپاچگی و حیرت در کنار زن می ایستد و سرانجام به حقارت و غیر ضروری بودن هستی خود، در پهنه رشد نوع پی می برد. در این لحظه است که می فهمد، زن از او به نوع نزدیکتر و وابسته تر است و جریان عظیم حیات، در وجود زن است و خلقت از خون و جسم اوست و به تدریج درمی یابد، که چرا اقوام ابتدایی و ادیان بزرگ، مادری را می پرستیدند.»(لذّات فلسفه، ص134)
مقصود از ذکر این مختصر، توجه به این نکته است که اگر مقصود از پرسش در باره مادر نمونه این است که به وظیفه خود در این خصوص پی ببریم، باید بدانیم که از دیدگاه اسلامی نمونه بودن یا نبودن مادر در وظیفه احسان نسبت به او تأثیر چندانی ندارد. و این نیکی و رعایت حقوق او از جهت مادر بودن از اموری است که حتی ایمان هم در آن دخالتی ندارد، تا چه رسد به نمونه بودن و این حق طبیعی اوست. و اگر مقصود وظیفه ای است که هر زنی نسبت به فرزندان خود داشته و به عنوان کمالی برای خود او مطرح است، این سؤال بسیار بجا و درخور تحقیق و پاسخ بایسته است.

 

c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_madar4.jpgویژگیهای مادر نمونه؛

اکنون به اختصار به ویژگیهای مادر نمونه می پردازیم، البته روشن است که وقتی از مادر نمونه گفتگو به عمل می آید بیشترین مقصود، بر محور وظایف و اوصافی است که در رابطه با فرزندان خود دارد و یا باید بدان متّصف باشد، که آن را در پنج بخش برمی شماریم.

1ـ نیازهای عاطفی کودک: الف: نوازش و محبت؛

ابراز محبت و علاقه به کودک از دو جهت در شکل گیری شخصیت کودک مؤثر است. اول آنکه بروز و ظهور استعدادها و قوای او که خداوند متعال در وجودش قرار داده تا حد زیادی به آن بستگی دارد. پیش از این به نقش اظهار محبت در این خصوص توجه نمی شد و بیشتر خانواده ها تربیت فرزند را، در اعمال خشونت و تنبیه بدنی می دانستند و پدر و یا مادر موفق را کسی می پنداشتند که فرزندان او هر چه بیشتر از او ترس به دل داشته باشند، در صورتی که هم اکنون این قضیه کاملاً به عکس است و تحلیل گران مسایل تعلیم و تربیت متفقند که هیچ عاملی جای محبت و نوازش را در بروز و رشد استعدادها و شخصیت کودک نمی گیرد. والدین موفق کسانی اند که توانسته باشند بین خود و فرزندانشان رابطه ای دوستانه و صمیمی بر پایه احترام متقابل ایجاد کنند. و دیگر آنکه کودک در آغوش گرم و محبت آمیز مادر و پدر است که نوعدوستی و محبت به دیگران و علاقه مندی به سرنوشت آنان را می آموزد.

کودکی که خود از محبت کافی برخوردار بوده و در این زمینه اشباع شده است، دیگردوست و محبت ورز است، و به راحتی با کودکان دیگر می تواند به ایجاد رابطه دوستانه اقدام کند. چنین کودکی دچار انتقام جویی و عقده گشایی و حسادت و خیانت و سرکشی نمی شود و حتی الامکان بی مهریها و تجاوزات دیگران را نیز با عفو و مهربانی پاسخ می دهد. چنین انسانی کمتر در زندگی و روابط اجتماعی خود با شکست مواجه می شود و جاذبه های نیرومند وجودی و عاطفی رشد یافته اش همه را به سوی او می کشاند.

در خانواده ای که کودک فقط از پدر واهمه دارد، تا وقتی او در خانه است آرام است، ولی به محض خروج او از منزل، با ناسازگاری و بهانه جوییهای خود مادر را بیچاره می کند.
خلاصه، کودکی که در دوران ویژه آن، از محبت مادری و پدری محروم بوده است، در بزرگی قطعا جبران آن ممکن نخواهد بود.

یکی از روانشناسان می گوید: «اولین کسانی که خریدار مدهای جدید و تغییر لباس و خودآراییهای زننده هستند، همان تحقیرشدگان دوران کودکی می باشند.»(هنر زن بودن، ص82)
در روایت آمده است: روزی رسول خدا(ص) فرزندان خود حسن و حسین(علیهماالسلام) را بوسید. «اقرع بن حابس» که شاهد آن جریان بود گفت: من دارای بیست فرزند هستم و تاکنون من هیچ یک از آنان را نبوسیدم! حضرت جمله ای به این مضمون فرمودند: «به من چه اگر خدا خداوند عاطفه را از دستت برده باشد!» (مکارم الاخلاق، مؤسسه اعلمی، تهران، ص220)

البته این نکته را نیز باید توجه داشت که خود ابراز محبت و عاطفه به صورت مثبت و معتدل که پی آمد زیاده روی در آن را نداشته باشد هنری است که از هر کس ساخته نیست.
اظهار علاقه به صورت در آغوش کشیدن، بوسیدن و کلمات محبت آمیز گفتن و بازی با کودک و امثال آن است که به کودک شخصیت، اعتدال و اعتماد به نفس می بخشد و کسانی هستند که از چنین کاری عاجز و یا بدان بی توجه اند و یا آن را منافی شأن و مرتبه خود می دانند. مادر نمونه آن است که به این موضوع نه به صورت نیاز خود ـ که گاهی از او این عمل سر زند ـ بلکه به صورت پاسخ گویی و توجه به نیاز دایمی کودک بدان مبادرت ورزد و آن را حاکم بر تمامی رفتار و مناسبات خود با فرزند خویش کند.

 

در ادامه شما را به تماشای کلیپ جذاب و دیدنی تلاش مادر برای پوشاندن لباس به ۴ کودک!!! جلب میکنیم

 دانلود            پخش آنلاین 

 

ب: رفتار عادلانه؛

برخی مادران و یا پدران، گاهی بی دلیل موجه بعضی از فرزندان خود را بر برخی دیگر ترجیح داده و رفتار محبت آمیزتری را با او دارند، و بویژه این توجه بیشتر ـ که گاهی خیلی هم مایه عذاب و اذیت برای برخی خانواده ها می شود ـ وقتی اتفاق می افتد که پس از یک فرزند خردسال، نوزاد دیگری متولد می شود که معمولاً در این صورت کودک بزرگتر به دست فراموشی سپرده می شود و همه توجه ها به سوی دومی گسیل می گردد و در نزاعها و برخوردهای کودکانه گرچه دومی مقصر باشد همیشه حق به او داده می شود، و اولی را به بهانه اینکه تو بزرگ هستی، از حق خود محروم می کنند، و بازتاب چنین رفتاری بسیار روشن است. در صورتی که با توجه به اینکه بخصوص در ماههای اول تولد نوزاد، که هم شروع دوران تازه و فصل جدیدی از نوع رابطه والدین با کودک اولی است و طبعا از حساسیت بیشتری برخوردار است و از طرف دیگر اظهار محبت به نوزاد نیز تأثیر چندانی بر او ندارد. باید بیشتر توجهات و ابراز علاقه ها معطوف به کودک نخستین شود، تا او احساس نکند که با آمدن دیگری، همه چیز از او گرفته شده و دیگر توجهی به او نمی شود. این رفتار هم از میزان ناهنجاریها و بهانه جوییهای او می کاهد و هم رابطه آینده او با کودک تازه وارد را به خوبی شکل می دهد.

در روایت آمده است: «رسول گرامی(ص) روزی مردی را که دارای دو فرزند پسر بود، دیدند که فقط یکی از آن دو را بوسید حضرت فرمودند: «فهلا ساویت بینهما» چرا با هر دو به یک گونه عمل نکردی؟»
و باز در حدیث دیگری از همان حضرت آمده است: «اعدلوا بین اولادکم کما تحبّون أن یعدلوا بینکم فی البرّ و اللّطف.» بین فرزندان خود همچنان که دوست دارید آنها با شما به عدالت رفتار کنند، عادلانه عمل کنید.»(مکارم الاخلاق، مؤسسه اعلمی، تهران، ص220)

 

ج: فراهم کردن محیطی آرام برای فرزندان؛

نکته ای قابل توجه این است که در مورد زن و یا مادر و یا همسر نمونه نمی توان هر یک را جدای از دیگری به حساب آورد. یک زن نمونه نمی تواند مادر و یا همسر نمونه نباشد همچنان که مادر نمونه الزاما همسر نمونه هم هست، چون تا زن در همسری، شایسته نباشد قادر نیست به وظایف مادری قیام کند. قربانی اصلی زندگیهای پرجنجال و با روابط ناسالم، فرزندان اند.

اگر خانمی بتواند حتی الامکان محیط خانواده را آغشته به محبت و تفاهم کند و از کم و کاستیهای زندگی چشم پوشی کند و خلأهای معیشتی را از جریان اطلاع فرزندان خود دور سازد و در چشم آنان زندگی مشترک خود با شوهر و فرزندان را موفق جلوه دهد و روح قناعت و سازش را در وجدان آنان تقویت کند و روابطی سالم با اقوام خود و شوهر برقرار سازد، چنین زنی بالاترین خدمتها را به بچه های خود کرده و خود نیز از آثار آن بهره مند است.

 

c_400_300_16777215_00_images_mataleb_mouzu_madar2.jpgد: حوصله و متانت در برخورد با ناهنجاریهای کودک؛

انسان در هر دوره ای از حیات خود طبیعت و اقتضایی خاص به خود دارد، بسیاری اذیت و شیطنت کودکان را به حساب بدی او می گذارند و به سرعت در برابر لجبازی، بهانه گیری و شیطنتهای کودکانه آنان برآشفته شده و آنها را به باد کتک می گیرند. این کار گذشته از اینکه ستم به کودک بوده و شرعا و اخلاقا درست نیست، آثار بد تربیتی داشته و بر سرکشی و ناهنجاریهای کودک می افزاید. باید توجه داشت فرزند در سنین کودکی نارسایی عقلی دارد. او توجه به زشتی کار خود ندارد و به طبیعت خود عمل می کند. نه با اراده و قصد اذیت.

در روایتی رسول اکرم(ص) فرمودند: «لا تضربوا اطفالکم علی بکائهم فانّ بکائهم اربعة اشهر شهادة ان لا اله الا اللّه و اربعة اشهر الصلاة علی النّبی و آله و اربعة اشهر الدعاء لوالدیه.»؛ کودکان خود را به جهت گریه آنها کتک نزنید زیرا گریه آنان تا چهار ماه شهادت به توحید و چهار ماه صلوات بر محمد و آل محمد و چهار ماه دیگر نیز دعای خیر برای والدین شان است.» (وسائل الشیعة، ج15، ابواب احکام الاولاد، باب 63، ص171)
مرحوم صاحب وسائل هم طبق این حدیث فتوا داده است که این عمل شرعا جایز نیست.

 

ه··· : تربیت مذهبی؛

داشتن روحیه مذهبی و اعتقادات و ایمان درست و سالم، گذشته از اینکه تأمین کننده سعادت انسان در زندگی اصلی و ابدی اوست، کمک کار بسیار خوب و تکیه گاهی بسیار مطمئن، برای او در دستیابی به اهداف حیات کنونی اوست. خداشناس واقعی و عارف به وظیفه، قطعا بهترین پدر و یا مادر برای فرزندان و شایسته ترین همسر برای زن و یا شوهر و صالحترین و خدمتگزارترین فرزند برای والدین و مفیدترین انسان برای جامعه خود خواهد بود.

چه خدمتی از این بالاتر که مادری بتواند از همان ابتدای دوران کودکی، شهد حلاوت نماز و ذکر و یاد خدا را در کام فرزند خود بچشاند و آفریدگار او را به او بشناساند و جان او را با مبدأ هستی پیوندی پایدار بخشد؟ و چنین مادر و پدری جز بهشت برین، چیزی پاداش حقیقی او نتواند بود.

 

در باره مزد چنین کسی، حضرت امام صادق(ع) از رسول اکرم(ص) نقل می فرماید که آن حضرت فرمودند: «هر کس فرزند خویش را ببوسد خداوند حسنه ای برایش می نویسد و هر کس او را خوشحال کند خداوند او را در قیامت خوشحال خواهد کرد و هر کس آیات قرآنی به او تعلیم دهد در قیامت آن والدین را می طلبند و دو جامه بهشتی به آنان می پوشانند که از نور آن دو صورتهای بهشتیان درخشیدن می گیرد.» (وسائل الشیعة، ج15، ابواب احکام الاولاد، باب83، ص194)

2ـ نیازهای جسمی؛

مادر گذشته از رسیدگی به نیازهای عاطفی کودکان خود نیازهای جسمی آنان را نباید دست کم به حساب آورد. و آنها عبارتند از:

الف: امکان بهره گیری کامل کودک از شیر مادر؛

وظیفه ای که در این خصوص بر دوش مادر است ـ گذشته از اینکه نباید کودک خود را به علت برخی ملاحظات راحت طلبانه از خوردن شیر خود محروم کند ـ این است که با تقویت و تغذیه سالم خود تلاش در جهت افزایش شیر خود کند تا امکان هر چه بیشتر استفاده کودک از شیر مادر را فراهم سازد.

ب: بهداشت و نظافت به موقع کودکان؛

ج: تغذیه سالم و به موقع آنها؛

د: فراهم آوردن تفریحات سالم برای فرزندان.

از مهمترین ویژگی مادر نمونه آن است که به گونه ای با فرزندان خود رفتار کند که آنان را به نیکی به پدر و مادر تشویق کند و احترام خود را نزد آنها حفظ کند و بدین وسیله راه را نسبت به خدمت گذاری و کمک خالصانه آنان به والدین خود هموار سازد.

 

3ـ نیازهای علمی؛

الف: پی گیری وضعیت درسی و میزان پیشرفت علمی و کمک لازم به فرزندان در این زمینه
ب: ارتباط مستمر و به موقع با مربیان و مدرسه.

 

4ـ نیازهای تربیتی؛

الف: ایجاد روح شجاعت، سخاوت، محبت به دیگران، اعتماد به نفس در فرزند.

ب: کنترل رفت و آمد و نظارت همراه با ظرافت و دقت بر رفتار آنان در ارتباط با محیط بیرون از منزل و دوستان و راهنمایی دلسوزانه و همراه با محبت و تدبیر در این خصوص

ج: ایجاد ارتباط صمیمی با فرزند به گونه ای که او بهترین محرم اسرار خود را مادر خود بداند.

د: مدیریت خوب به ویژه در ایجاد جوّ تفاهم و دوستی بین فرزندان و عدم تبعیض و رفتار دوگانه با عروسها و دامادها مگر بر اساس ارزشها.

 و در نهایت از مهمترین ویژگی مادر نمونه آن است که به گونه ای با فرزندان خود رفتار کند که آنان را به نیکی به پدر و مادر تشویق کند و احترام خود را نزد آنها حفظ کند و بدین وسیله راه را نسبت به خدمت گذاری و کمک خالصانه آنان به والدین خود هموار سازد.

امام صادق(ع) از رسول خدا(ص) نقل می کنند که آن حضرت فرمودند: «رحم اللّه والدین اعانا ولدهما علی برّهما»؛ خداوند پدر و مادری که فرزندان خود را ـ با رفتار و تربیت خود ـ نسبت به نیکی به خویش کمک می کنند در رحمت خود وارد می کند. (وسائل الشیعة، ج15، ابواب احکام الاولاد، باب86، ح4، ص198)

دیدگاه‌ها   

0 #1 قاسم 1394-11-23 14:01
خدا سایه همه مادرها رو بالای سر خانوادشون نگه داره...
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

  درسهای زندگی
 

توصیه مقام معظم رهبری به جوانان در مورد اولویت انتخاب بین کار اجرایی و کار فرهنگی:

«کار اساسی عبارت است از هدایت»

   

مطالب جديد

مخاطب اول
شنبه, 22 مهر 1396
article thumbnailچند اقدام لازم که مسئولان در آستانه خیمه‌شب بازی جدید دولت آمریکا باید انجام دهند؛ مخاطب اول؛ در...
آفت مدیران غیرانقلابی
جمعه, 14 مهر 1396
article thumbnailنگاه طعمه ای یا مسئولانه ی مدیران، از منظر مقام معظم رهبری؛ « گفتمان انقلاب اسلامی: شرایط کنونی کشور به لحاظ این‌که...
article thumbnailرابطه قضا و قدر الهی و تفویض امور به اسباب و علل؛ اثر استاد شهید مرتضی مطهری (رحمة الله علیه) از پیغمبر...

Developed in conjunction with Ext-Joom.com